میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند


“تغذیه پایه و اساس سلامت است. درست مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد. “

ممکن است یک حقیقت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت را تجربه می کنند. این کودکان نمی توانند به طور مداوم به غذای مغذی کافی برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی و زندگی سالم و فعال دسترسی داشته باشند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

وقتی نوزادان به اندازه کافی غذا نخورند ، تاثیرات آن شدید است. کودکان گرسنه بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. اختلالات رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری ناامنی غذایی می تواند اضطراب و رفتارهای نامنظم مرتبط با غذا مانند حذف وعده های غذایی و خوردن غذا را افزایش دهد. از آنجا که ابتکار ما برای سالم و آمادگی برای یادگیری برای مقابله با آن کار کرده است ، گرسنگی می تواند باعث عقب ماندگی کودکان از مدرسه شود – تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد ناشی از نداشتن غذا کافی نیست. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی گرسنگی نیز بر کودکان تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی دچار ناامنی غذایی شوند ، تاثیرات آن می تواند بیشتر باشد.

مانند تمام مشکلات بهداشتی در این کشور ، تفاوت هایی بین هویت های نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانه بدون غذای سالم زندگی می کنند ، این آمار 1 در 6 برای لاتین ها ، 1 در 5 برای سیاه پوستان و 1 در سیاهپوستان است. 4 برای بومیان آمریکا

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها به یک غذای مغذی تنها یک حق نیست ، بلکه برای سلامتی و آینده کل خانواده ضروری است.

به دلیل از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت گرسنگی در یک سال و نیم گذشته برای بسیاری از کودکان دیگر به واقعیتی غیرقابل تصور تبدیل شده است ، به طوری که برخی از برنامه های شریک ما انبار و تحویل غذا را به صورت یکپارچه در بر گرفته است. خدمات در عملیات خود

“والدین نمی توانند کار کنند و باید زندگی خود را تأمین کنند. فادیلا توضیح می دهد که آنها در نهایت کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان از مقدار غذا در طول ماه برخوردار هستند. “این قطعاً می تواند بر رشد آنها و ترجیحات غذایی طولانی مدت آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه Fadhylla ، تیم بلافاصله با شروع همه گیری نیاز فزاینده ای به غذا مشاهده کرد. آنها خدمات انبار غذای خود را که قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش دادند و همچنین از ون های با پشتیبانی CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که قادر به سفر نیستند یا در پناهگاه های مناطق دور افتاده شهر زندگی می کنند استفاده کردند.

در جنوب ، در اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان نیز همین مشکل را تجربه می کنند. همکاران ما از کلینیک سیار Teen Xpress مدرسه به صورت راهبردی از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید کرده اند. در یکی از این ملاقات ها بود که آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در طول معاینه پزشکی تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که پرستاران او در طول همه گیری شغل خود را از دست داده اند ، حمل و نقل محدود بوده و منابع غذایی کافی ندارند. آنها یک بسته غذایی به خانواده تینا دادند ، ترتیب غذای منظم را دادند و تورهای مجازی را برنامه ریزی کردند تا نیازهای آنها را برآورده کنند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مدیر مراقبت از برنامه شریک ما در آیداهو با خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشوند ، احتمال اینکه بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید ، کمتر است.” ماریا و تیمش نیازهای تغذیه ای رو به رشد را در بیماران خود نیز یافتند. با کمک مالی صندوق سلامت کودکان به طور خاص برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در طول همه گیری ، برنامه ماریا توانست جعبه های غذایی را برای خانواده هایی که به آنها نیاز داشتند ، ارائه دهد. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را تا 14 وعده غذا می داد و با استفاده از غذاهای ارائه شده حاوی دستور العمل بود.

در حال حاضر ، در هجدهمین ماه از این همه گیری ، بدون بهبودی در چشم ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای عظیم امنیت غذایی را برطرف می کند. رئیس جمهور بایدن باعث افزایش 25 درصدی برنامه کمکی تغذیه تکمیلی (SNAP) شده است که از اکتبر اجرایی می شود. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در نیویورک ، هر خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT به عنوان بازپرداخت هزینه وعده های غذایی مدرسه که در طول همه گیری به دلیل آموزش از راه دور از دست داده بود ، جبران شد.

در خط مقدم جوامع ، حتی تأمین کنندگان ما تسلیم نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران از داشتن غذا روی میز بسیار سپاسگزارند تا بتوانند هزینه زندگی کودکان و خانواده خود را تامین کنند.” “برخی حتی گفتند ،” تو زندگی من را نجات دادی “، زیرا آنها نمی دانستند از کجا باید بروند ، چگونه شروع کنند. اینها بسیاری از داستانهایی است که دریافت می کنیم. “



دیدگاهتان را بنویسید