به جای افزایش سن بازنشستگی باید برای حل بحران تامین اجتماعی چاره اندیشی کرد، عده ای تمام واقعیت را نمی گویند.


به جای افزایش سن بازنشستگی باید برای حل بحران تامین اجتماعی چاره اندیشی کرد، عده ای تمام واقعیت را نمی گویند.

امیر قامتی گفت: احیای شورای عالی منحله تامین اجتماعی و انجام اصلاحات مدیریتی یکی از اقداماتی است که معتقدیم سازمان تامین اجتماعی استقلال اداری از دست رفته خود را بازیابد و در این صورت می توان از 21 غیره صحبت کرد. – تعهدات اعتباری ایجاد شده توسط دولت و مجلس راه حل مناسبی برای سازمان منحله بیمه اجتماعی پیدا کرد.


آن طور که خبرنگار ایلنا اشاره می کند، در حل بحران منابع و هزینه های سازمان بیمه های اجتماعی، هر از چند گاهی سوال اصلاحات پارامتریک قانون بیمه های اجتماعی داغ می شود. اصلاحاتی مانند تغییر پایه محاسبه مستمری و افزایش سن بازنشستگی از موضوعاتی است که در سال های مختلف بارها مطرح شده است. محمد اسکندری (مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری) اخیرا بر لزوم افزایش سن بازنشستگی تاکید کرد و گفت: امید به زندگی بهتر شده است اما سن بازنشستگی را پایین آورده ایم و برعکس عمل کرده ایم و چنین اصلاحات جدی در دستور کار است. ”


البته بحث افزایش سن بازنشستگی در لایحه بودجه 1401 به طور جدی مطرح شد. دولت در لایحه ای که به صائمه تقدیم شد، موضوع افزایش همه وجوه اعم از بیمه اجتماعی، سن کارمندی و سابقه بازنشستگی را پیگیری کرد. سوالی که پس از گلایه های فراوان فعالان این حوزه و این بحث، مجلس از بودجه 1401 آن را رد کرد.


با بیان اینکه موضوع تسهیل وضعیت صندوق های بازنشستگی با محرومیت کارکنان که جلوه اصلی آن تصمیم به افزایش سن بازنشستگی است، بسیار جدی است. اما آیا راه حل دیگری برای بحران صندوق تامین اجتماعی وجود ندارد؟ راهکاری که بر دوش کارگران و مستمری بگیران نباشد؟


امیر قامتی (بازرس مرکز هماهنگی شوراهای استانداری تهران) وی در خصوص این گونه اصلاحات و تاکید بر افزایش سن و سابقه بازنشستگی به ایلانا می گوید: ابتدا باید بگویم احیای شورای عالی منسوخ شده تامین اجتماعی و اعمال اصلاحات مدیریتی از جمله اقداماتی است که مدنظر داریم. ، در صورت اجرا سازمان تامین اجتماعی از نظر اداری مستقل می شود، او گم شده است و در این صورت می تواند برای 21 تعهد بی اعتباری که دولت و مجلس بر سازمان تامین اجتماعی گذاشته اند، راه حل مناسبی بیابد.


بازرس مرکز شوراهای اسلامی کار تهران در ادامه به بحث افزایش سن و سابقه بازنشستگی انتقاد کرد و گفت: استقلال اداری سازمان تامین اجتماعی بهتر از اجرای اصلاحات پارامترها است. دولت بزرگ‌ترین بدهکار سازمان بیمه‌های اجتماعی است که متأسفانه حق تصمیم‌گیری در خصوص مسائل بیمه شدگانی که بیش از نیمی از جمعیت کشور هستند را دارد.


قامتی ادامه داد: اگر کارکنان به عنوان پرداخت کنندگان حق بیمه نظارت موثری بر مدیریت سازمان نداشته باشند چه تضمینی وجود دارد که اصلاحات پارامتری به نفع آنها انجام شود؟ برای آنها تغییر شرایط مانند سن و سابقه مسائل بسیار مهمی است و نمی تواند توسط اداره ملی که سازمان را اداره می کند تصمیم گیری کند.


قامتی با انتقاد از اصلاحات پارامتریک که هدف آن سخت‌تر کردن شرایط بازنشستگی است، می‌گوید: بسیاری از مسئولانی که امروز اصلاحات پارامتریک را پیش می‌برند، از لزوم بازنگری در شرایط بازنشستگی کارگران صحبت می‌کنند. آنها آگاهانه یا ناآگاهانه درباره همه واقعیت ها صحبت نمی کنند و سعی می کنند وضعیت موجود را برای همیشه مصادره کنند.


وی در تشریح دغدغه های خود می گوید: برخی به طعنه گفتند: شرایط بازنشستگی آنقدر آسان و راحت است که برخی از خواستگاران این روزها دامادهای بازنشسته و مستمری بگیر هستند! آیا گویندگان این کلمات کنایه آمیز از وضعیت جسمانی کارگرانی که به دلیل کار سخت و زیان آور بازنشسته شده اند اطلاعی دارند؟ چه خدمات پزشکی و بهداشتی در اختیار آنها قرار می گیرد؟ آیا امید به زندگی این کارمندان را می دانند؟ چرا به جای اصلاحات به اصطلاح پارامتریک به جای والدین طرحی برای جایگزینی فرزندان بازنشستگان در سازمان ها و ادارات ارائه نمی کنند؟ آیا افزایش امید به زندگی نیست که پدران و مادران بازنشسته کمتر نگران کار کودکان هستند و مشکل اشتغال جوانان تا حدودی با این طرح حل می شود؟


این فعال صنفی که معتقد است مدیریت صحیح بحران در صندوق های بیمه ای مانند سازمان تامین اجتماعی امری است که دولت ها باید آمادگی انجام آن را داشته باشند، گفت: روزی روزگاری مشکل ملموس بیکاری وجود داشت. در ایران، اما دولت تصمیم گرفت به جای ایجاد اشتغال پایدار، مراکز دانشگاهی جدید بسازد. در نتیجه امروزه تعداد زیادی از فارغ التحصیلان دانشگاه شغل مناسبی ندارند. وضعیت مشابهی ممکن است اکنون برای صندوق های بازنشستگی مانند سازمان تامین اجتماعی وجود داشته باشد. دولت می تواند با اصلاحات میان مدت خود این بحران صندوق را به تعویق بیندازد اما اگر به اصلاحات اساسی عمل نکند، بحران را بزرگتر می کند.


انتهای پیام/