انتقاد یوسف علی میرشکاکا از شفیعی کدکنی/ «شاهنامه» کارکرد اجتماعی دارد.


انتقاد یوسف علی میرشکاکا از شفیع کدکنی

یوسف علی میرشکاک با انتقاد از اظهارنظر شفیع کدکنی درباره شاهنامه، با تاکید بر اینکه شهنام کارکرد اجتماعی دارد، گفت: «کسی که هشت سال جنگ را تجربه کرده، داستان شاهنامه را می فهمد.


به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی حوزه هنری، یوسف علی میرشکاک (پژوهشگر و منتقد ادبی) در سخنرانی شاهنامه خوانی خود با تاکید بر اینکه انسان از راه هویت انسان است، گفت: ما وارد مدرنیته و بقیه شده ایم، حتی کجا. ما چیزی جز شرم نمی بینیم، نه تنها شاهنامه، که مبل سوزنی سمرقند نیز به یک معنا جنبه هویتی این ملت است.


او گفت: «در سال‌های اخیر هرگز خودم را سانسور نکرده‌ام و همیشه بدون ممیزی صحبت کرده‌ام. بسیاری از این سیستم ناامید هستند. بله، این نظام اصلاً نمی دانست از نظر اقتصادی چه باید بکند، اما اگر ایرانی می توانست هویت خود را بازیابد، مشکلی وجود نداشت، زیرا این اولین بار نیست که این ملت و کشور دچار مشکلات اقتصادی و سیاسی می شود. هویت جمعی مردم ایران در گذشته به معنای عدم وجود گرسنگی محض بود. اما این افراد به دلیل هویت های قومی و مذهبی متفاوت، بحران های بزرگی را تجربه کردند.


این منتقد ادبی به درگیری سافاری با سامیدوها و ناآرامی های بزرگ آن در شرق، غرب، شمال و جنوب ایران اشاره کرد و ادامه داد: با وجود این درگیری ها هیچ فشاری به مردم وارد نشد. زمانی که غزنویان با سامریان دچار مشکل می شوند و درگیری های زیادی رخ می دهد، مردم ایران هویت خود را باز می یابند. این چه بود که ایرانیان 200-300 سال با اعراب جنگیدند؟ بر اساس کدام شخصیت و بینش و آنچه در جانشان بود توانستند در این سالها با فرهنگ مخالف مبارزه کنند؟ در انتقال قدرت از غزنویان به سلجوقیان شوک هایی ایجاد شد، اما مردم طرد شدند و حکومت ها با هم درگیر شدند، بنابراین مشکل قدرت بود نه مردم.


میرشکاک خطاب به جوانان با تاکید بر اینکه به نظر من مشکل امروز هویت است، خاطرنشان کرد: گذشته علیه اعراب بود و امروز با غرب مخالفیم. قبل از مشروطیت و مدرنیته، ما هویت واحدی داریم، اما بعد هویت ما در هم می شکند یا کاملاً ناخودآگاه می شود یا در هزاره و ده ها هزار سال غوطه ور می شویم تا از گزند مدرنیته در امان بمانیم.


این شاعر به تشریح ماهیت فناوری پرداخت و با بیان اینکه فناوری همیشه مردم را به سمت و سوی خاصی سوق می دهد که باید قبل از غرق شدن به آن توجه کنیم، گفت: به دلیل فناوری است که در جمهوری اسلامی مصرف کننده شده ایم. غرب.” نه “من می گویم اما فقط صحبت می کند، زیرا در عمل هنوز نتوانسته ایم نه بگوییم.


وی تحقق تمدن دینی را مقدمه ای برای بازگشت به هویت دینی دانست و گفت: «تکنولوژی هرجا وارد می شود به سود خود باز می شود و جامعه امروز متوجه نیست که بیشتر مشکلات ما از همین جا به وجود می آید. و ما در آن غرق می شویم. «ما سرمایه داری بین المللی و امپریالیسم هستیم در شرایطی که در حال برنامه ریزی برای درگیری با آمریکا هستیم که ممکن نیست.


میرشکاک با تاکید بر اینکه ما در حال انقلاب هستیم، با آرمان گرایی و آرمان گرایی، گفت: اگر امروز نمی توانیم متحد شویم به این دلیل است که ناخواسته با هویت قومی و مذهبی ما مقابله می شود اما این یک سوال نادرست است زیرا هویت قومی مرتبط با هویت دینی صحت ندارد. غیرممکن است.چون هویت قومی و مذهبی طرفین روی یک سکه است.


این پژوهشگر عدم گفت وگو و ارتباط با نسل جوان را مشکل نسل اول انقلاب دانست و ادامه داد: نابودی زبان باعث از بین رفتن هویت می شود و تصمیم گرفتم بگویم شهن چون شاعران گذشته بودند. عاقلانه و کسی که آن را می‌داند می‌فهمد که چگونه حافظ و مولانا و خیام و همه آن‌هایی که بینش خاصی دارند از آن بیرون آمده‌اند. عظمت این کتاب به حدی است که 1400 سال نگذاشت این فارسی زبانان عرب شوند.


وی بیان کرد: باید بدانیم کی هستیم، زیرا هر فردی مجموعه ای از زیرساخت ها مانند عقل، عواطف، تخیل، زبان، خرد و. . شکل می گیرد که در او تجلی می یابد. ایرانی ای که در آمریکا زندگی می کند به فرض مخالف جمهوری اسلامی ایران و تهران را هم دوست دارد و اگر تیم ملی فوتبال ایران مقابل آمریکا بازی کند باز هم طرفدار ایرانی و ناخودآگاه است. ناآگاهی از این ناخودآگاه دوچندان خواهد شد و چه بخواهیم چه نخواهیم باید بدبختی پیش بیاید تا بفهمیم ایرانی هستیم یا نه.


میرشکاک شعر «این وطن مصر و عراق و لوانته نیست / این وطن نام شهروند نیست» را خواند و گفت: وطن پادشاهی وجود توست. همه ایرانی ها از پیروزی تیم ملی فوتبال ایران مقابل آمریکا خوشحال شدند اما هیچکس نباید بپرسد که چرا هویت ما فقط در فوتبال زندگی می کند در حالی که در اقتصاد، سیاست، هنر و تفکر نیاز به هویت داریم.


این منتقد بر احیای هویت تاکید کرد و گفت: باید بتوانیم در همان تمدنی که مردم ایران در قرن ششم، هفتم و هشتم با یکدیگر آشتی داده اند، هویت پیدا کنیم تا بر مشکلی مانند مغول غلبه کنیم. تهاجم.”


وی بیان کرد: در ایران شهدایی مانند سیامک تا جزگردم و سیاوش وجود دارد. مردم ایران برای سیاوش تعزیه داشتند که هر سال برگزار می شد و اگر امروز می بینیم محرم برای این مردم بسیار مهم است زیرا مردم ایران همیشه غم را به یاد داشته اند در حالی که عرب ها هیچ خاطره ای از غم ندارند. ایرانیان ستایش می کنند و می کوشند تا با دنیای مرده ارتباط دائمی داشته باشند، پس اگر کارکرد شاهنامه در دنیای امروز امکان پذیر نیست یا شاهنامه را طوری نمی فهمیم که به درد زندگی و مصیبت امروز ما بخورد، بهتر است کاری نکنیم. در مورد آن


میرشکاک با انتقاد از ادعای شاهیه کدکنی مبنی بر از بین رفتن کارکرد اجتماعی شاهنامه، با تاکید بر اینکه شاهنامه کارکرد اجتماعی دارد، گفت: کسی که هشت سال یا دو سال و دو ماه جنگ را تجربه کرده است، داستان شاهنامه را می فهمد.


انتهای پست/