آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها | دکتر رضا اطمینانانی متخصص تغذیه اصفهان


انواع آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها

دکتر رژیم درمانی اصفهان این مقاله ، برگرفته از سایت Atminani ، توضیح می دهد که آنتی اکسیدان ها چیست و چگونه کار می کنند. همچنین در مورد نقش مفید آنها بحث خواهیم کرد. بیشتر آنتی اکسیدان هایی که در این مقاله مورد بحث قرار می گیرد از طریق غذا وارد بدن می شود و برخی نیز توسط بدن تولید می شوند. مطالعه آنتی اکسیدان های خاص به تنهایی خواص آنتی اکسیدانی را آشکار نمی کند. آنتی اکسیدان های مختلف به طور همزمان در بدن کار می کنند. از سوی دیگر ، آنتی اکسیدان ها نه تنها در غذا وجود دارند ، بلکه به صورت ترکیبی در غذا وجود دارند. همچنین ، آنتی اکسیدان ها به صورت گروهی عمل می کنند تا به تنهایی. به همین دلیل ، بهتر است غذاهای سالم بخورید تا مکمل های آنتی اکسیدانی.

ویتامین C (اسید اسکوربیک)

نقش ویتامین C امروزه به خوبی شناخته شده است. ویتامین C یکی از محبوب ترین ویتامین ها است. بنابراین ، مقادیر زیادی از این ویتامین در دنیایی متمدن به نام مکمل های روزانه مصرف می شود. استفاده از مکمل های ویتامین C از زمان فرضیه های مربوط به نقش این ویتامین در سرماخوردگی به طور پیوسته افزایش یافته است. در دهه 1960 ، آمریکایی ها معتقد بودند که مصرف مکمل های ویتامین C باعث بهبود سلامتی و افزایش طول عمر می شود.
ویتامین C نه تنها یک ویتامین است ، بلکه یک آنتی اکسیدان قوی نیز هست. این ویتامین می تواند رادیکال های آزاد و اکسید کننده ها را از بین ببرد. همچنین از آسیب اکسیداتیو به دیواره های سلولی و اکسیداسیون لیپوپروتئین ها مانند LDL جلوگیری می کند و نقش مهمی در ویتامین E ایفا می کند. ویتامین C به تنهایی نقشی اثبات شده در پیشگیری از بیماری های قلبی ندارد.

این ویتامین ممکن است خطر ابتلا به آب مروارید را کاهش دهد. علاوه بر این ، نقش ضد سرطانی ویتامین C در برخی از مطالعات حیوانی مشاهده شده است. اگرچه ویتامین C به تنهایی نقش محرک و مکمل را در این فرآیند ایفا می کند ، اما توصیه می شود به جای ویتامین C به تنهایی از ترکیب متوازن آنتی اکسیدان ها استفاده کنید. به طور کلی ، ویتامین C نقش مهمی در پیشگیری از سرطان (به استثنای سرطان تخمدان و پروستات) ایفا می کند. در سال 1999 ، مقدار توصیه شده روزانه ویتامین C برای پیشگیری از سرطان دو یا سه برابر شد. محققان معتقد بودند که میزان مصرف روزانه باید از 60 میلی گرم به 100 میلی گرم و 200 میلی گرم افزایش یابد. با این حال ، محققان دیگر معتقدند که مصرف مقدار زیادی ویتامین C مانند 200 میلی گرم در روز می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.

ویتامین E

مدت هاست که اهمیت ویتامین E در رژیم غذایی مشخص شده است. با این حال ، در سال های اخیر ، محققان نقش خود را در پیشگیری از برخی بیماری ها مانند بیماری های قلبی گزارش کرده اند. برخی دیگر معتقدند که دوز روزانه ویتامین E نیاز بدن را برآورده نمی کند و روزانه 100 میلی گرم توصیه می کنند. با این حال ، بحث های زیادی در مورد نتایج آزمایشات تکمیلی انجام شده است. مطالعات نشان داده است که ویتامین E برای اثر بخشی بیشتر به کمک آنتی اکسیدان های دیگر مانند ویتامین C و کاروتن نیاز دارد. ویتامین E ترکیبی از مولکول های شیمیایی است که در دانه ها و قسمت های سبز سبزیجات یافت می شود. این ویتامین ها به دو گروه توکوفرول ها و توکوترینول ها تعلق دارند. خواص ویتامین و آنتی اکسیدان این دو مولکول متفاوت است.

همه این مولکول ها چربی هستند و در محیط چربی بسیار پایدار هستند. به دلیل خاصیت لیپیدی ویتامین E ، این ویتامین در قسمت های چربی سلول ها مانند غشای سلولی و لیپوپروتئین ها تجمع می یابد و از اکسیداسیون چربی و حمله رادیکال های آزاد جلوگیری می کند. مصرف ویتامین C اثر ویتامین E را افزایش می دهد. پس از حمله به رادیکال های آزاد ، ویتامین C شکل غیر فعال ویتامین E را بازیافت کرده و آن را به حالت اولیه و بدون اکسیداسیون تبدیل می کند. ویتامین E در جلوگیری از لخته شدن پلاکت ها در خون موثر است. بنابراین ، نقش آن در بیماری های قلبی عروقی مورد توجه قرار گرفت.

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها |  متخصص تغذیه اصفهان


بیشتر بدانید: آلرژی غذایی


مطالعات اپیدمیولوژیک بین مصرف ویتامین E و کاهش بیماری عروق کرونر قلب ارتباطی نشان داده است. مرگ و میر در بیماران مبتلا به یک حمله قلبی در گروه با سطح آنتی اکسیدان بالاتر کمتر بود. در ایالات متحده ، مطالعات نشان داده است که مصرف روزانه مکمل های ویتامین E خطر ابتلا به سرطان (به جز سرطان ریه) را کاهش می دهد. همچنین مشخص شده است که مکمل های ویتامین E می توانند سیستم ایمنی بدن را پس از واکسیناسیون تقویت کنند. شما می توانید سطح بالایی از ویتامین E را از غذاهایی مانند سبزیجات برگ سبز دریافت کنید. این سبزی همچنین منبع غنی روغن است. ترکیب ویتامین E و روغن پخت و پز برای جلوگیری از تجزیه اکسیداتیو چربی ها یکی از جالب ترین موضوعات تغذیه ای است.

کاروتنوئیدها

امروزه نقش تغذیه ای میوه ها و سبزیجات با رنگ روشن ثابت شده است. کاروتنوئیدهای موجود در میوه ها و سبزیجات احتمالاً دلیل تأثیرات مفید تغذیه ای این غذاها هستند. رنگ هویج ، پرتقال ، گوجه فرنگی و رنگ سبز کلم بروکلی به دلیل وجود کاروتن است. انواع کاروتنوئیدها شناسایی شده اند و برخی مانند بتاکاروتن می توانند به رتینول یا ویتامین A تبدیل شوند. ویتامین A یکی از ویتامین هایی است که انسان به آن نیاز دارد ، بنابراین دریافت مقدار کافی بتاکاروتن نقش مهمی در سلامت بدن شما ایفا می کند. اخیراً نقش کاروتن دیگر مانند لیکوپن در گوجه فرنگی و لوتئین در کلم بروکلی مورد توجه قرار گرفته است.

بیش از 600 نوع مختلف ترکیبات کاروتنوئیدی شناخته شده است که مهمترین آنها بتا کاروتن ، آلفا کاروتن ، لیکوپن ، لوتئین و کریپتوکسانتین است. معروف ترین کاروتنوئید بتاکاروتن است که ابتدا از هویج استخراج شد. به دلیل خاصیت چربی مولکولهای کاروتنوئید ، این مولکولها در غشاها و چربیها تجمع می یابند. اینجاست که نیاز به اکسید کننده بوجود می آید. مطالعات نشان داده است که کاروتنوئیدها تنها با دفع رادیکال های آزاد و اکسیژن می توانند نقش اکسید کننده را ایفا کنند. کاروتنوئیدها همچنین در بازیافت ویتامین E موثر هستند. در آزمایشگاه ، کاروتنوئیدها می توانند رشد تومور را کاهش داده و فعالیت جهش زا ها را به حداقل برسانند.

همچنین نشان داده شده است که تغذیه حیوانات تجربی غنی از کاروتنوئیدها ممکن است سرطان را کاهش دهد. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که بتاکاروتن ممکن است عملکرد ایمنی را در افراد مسن و افراد مبتلا به ایدز افزایش دهد. همچنین نشان داده شده است که کاروتنوئیدها با فعالیت آنتی اکسیدانی خود می توانند از رشد پلاک های قلبی عروقی جلوگیری کنند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که خوردن مقدار زیادی میوه و سبزیجات غنی از بتاکاروتن ممکن است به جلوگیری از سرطان ریه و معده کمک کند.

لیکوپن

این کاروتنوئید قرمز در سال 1989 مهمترین مهارکننده اکسیژن و یک مهار کننده قوی رادیکالهای آزاد در نظر گرفته شد. لیکوپن کاروتنوئید اصلی گوجه فرنگی ، هندوانه و گریپ فروت است. مطالعات نشان داده است که مصرف زیاد لیکوپن خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد. این بیماری تحت تأثیر سایر کاروتنوئیدها قرار نمی گیرد. برخی از مطالعات نشان می دهد که خوردن مقدار زیادی گوجه فرنگی باعث افزایش لیکوپن سرم نمی شود. با این حال ، مصرف آب گوجه فرنگی ممکن است لیکوپن سرم و خون کامل را افزایش دهد. جذب لیکوپن در غذاهای چرب و پخته بیشتر است. همچنین نشان داده شده است که افراد سیگاری میزان لیکوپن کمتری در خون خود نسبت به افراد غیرسیگاری دارند. امروزه تحقیقات زیادی در مورد اثرات لیکوپن در حال انجام است.

لوتئین و زاکسانتین

هنگامی که این آنتی اکسیدان ها در چشم جمع می شوند ، می توانند از آب مروارید ناشی از آب مروارید و دژنراسیون ماکولا ناشی از افزایش سن جلوگیری کنند.

فلاونوئیدها و سایر فنل ها

فنل ها گروه بزرگی از مولکول های آلی هستند که در میوه ها و سبزیجات یافت می شوند. گیاهان برای کارهای مختلف ، از جمله جلوگیری از هجوم حشرات ، بیماری و نور شدید ، فنل تولید می کنند. برخی از فنول ها تأثیر قابل توجهی بر شکل و کیفیت میوه ها دارند. این مواد همچنین باعث ایجاد بوهای مختلف در سبزیجات و میوه ها می شوند و برخلاف کاروتنوئیدها ، فلاونوئیدها عمدتا محلول در آب هستند. میزان فنل در یک میوه تحت تأثیر نوع میوه و میزان رسیده بودن میوه است. فلاونوئیدهای مهم شامل کوئرستین و کاتچین و غذاهای فلاونوئیدی شامل چای ، پیاز و کلم بروکلی است. امروزه بیش از 4000 نوع فلاونوئید شناخته شده است.

فلاونوئیدها رادیکال های آزاد و فلزات سنگین را از بین می برند. آنها همچنین از خواص آنتی اکسیدانی ویتامین C پشتیبانی می کنند. تحقیقات زیادی در مورد نقش فلاونوئیدها در جلوگیری از حمله ویروسی و باکتریایی ، التهاب و آلرژی انجام شده است. برخی فلاونوئیدها رگ های خونی را گشاد کرده و پلاک های ترومبوتیک را کاهش می دهند. نقش ضد سرطانی فلاونوئیدها نیز امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همه خواص ضد سرطانی فلاونوئیدها به دلیل خواص آنتی اکسیدانی آنها نیست. اکثر مطالعات روی فلاونوئیدها در آزمایشگاه ها انجام شده است و نمی توان آنها را به مطالعات انسانی یا اپیدمیولوژیک نسبت داد. با این حال ، این مطالعات به وضوح نقش غیرقابل انکار فلاونوئیدها در پیشگیری از سرطان را نشان داده است.

مکانیسم های احتمالی اثرات ضد سرطانی فلاونوئیدها عبارتند از:
  • فلاونوئیدها در وهله اول می توانند آسیب DNA را مهار کنند.
  • فلاونوئیدها ممکن است از سرطان جلوگیری کنند.

فلاونوئیدها تأثیر قابل توجهی بر گردش خون دارند. این به این دلیل است که می تواند تبادل مایع را با بافتهای داخل مویرگها افزایش دهد. برخی از فلاونوئیدها دارای خواص ضد انعقادی هستند. این اثر ضد انعقادی با مهار آنزیم سیکلواکسیژناز ایجاد می شود. فلاونوئیدها همچنین اکسیداسیون LDL را کاهش داده و مصرف ویتامین E را کاهش می دهند. همه این اثرات می تواند خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد.
اولین مطالعه جامع در مورد اثرات فلاونوئیدهای غذایی بر بیماری های قلبی عروقی در مردان هلندی 65 ساله و بالاتر انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین فلاونوئیدهای غذایی و سلامت قلب رابطه معنی داری وجود دارد. فنول های موجود در انگور شامل کاتچین ، فلاونول ، تانن و آنتوسیانین است.

عنصر کمیاب

برخی از این مواد به تنهایی آنتی اکسیدان نیستند ، اما ممکن است در ساخت آنزیم های آنتی اکسیدانی شرکت کنند. به عنوان مثال ، منگنز ، مس و روی نقش مهمی در ساختار آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و سلنیوم نقش مهمی در آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز ایفا می کند. در حالی که احتباس آهن در بدن به عنوان نمونه ای از اختلال استرس اکسیداتیو در نظر گرفته می شود ، کمبود آهن نیز به طور قابل توجهی با افزایش تولید اکسیدان های فعال مرتبط است. یکی از مهمترین عناصر با خاصیت آنتی اکسیدانی ، سلنیوم است.

سلنیوم

سلنیوم یک عنصر ضروری و آنتی اکسیدان در بدن انسان است. سلنیوم عضوی انکار ناپذیر از آنزیم آنتی اکسیدان طبیعی (گلوتاتیون پراکسیداز) است. این آنزیم آنتی اکسیدانی در خنثی سازی رادیکال های آزاد بسیار قوی مثر است.

ترکیبات گوگرد

سبزیجاتی مانند پیاز و سیر به دلیل محتوای گوگرد خود به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. به نظر می رسد این ترکیبات گوگردی می توانند از سرطان جلوگیری کنند. در کشورهای مدیترانه ای از سیر به عنوان یک غذای مفید یاد می شود. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که خوردن سبزیجاتی مانند پیاز و سیر ممکن است از سرطان معده و روده جلوگیری کند. با این حال ، برای سایر سرطان ها ، اطلاعات قانع کننده ای وجود ندارد. علاوه بر این ، برخی از مطالعات روی حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که عصاره سیر و پیاز ممکن است اثرات ضد سرطانی داشته باشند. این اثر را می توان با چندین مکانیسم توضیح داد ، زیرا اثرات آنتی اکسیدانی این ترکیبات تنها یکی از این مکانیسم ها است.

سایر آنتی اکسیدان های غذایی

سایر آنتی اکسیدان های غذایی شامل یوبیکینون (کوآنزیم Q10) و لیپوئیک اسید است. اسفناج ، کلم بروکلی ، گوجه فرنگی و نخود فرنگی منابع غنی لیپوئیک اسید هستند.
آنتی اکسیدان های تولید شده توسط بدن
آنتی اکسیدان های بدن عبارتند از: آنزیمهای آنتی اکسیدانی و مهمترین آنزیمهای آنتی اکسیدانی عبارتند از: سوپراکسید دیسموتاز (SOD) ، گلوتاتیون پراکسیداز (GSHPX) و کاتالاز.

سوپراکسید دیسموتاز یک آنزیم درون سلولی است که سلول ها را از آسیب سوپراکسید محافظت می کند. این آنزیم به طور مداوم آنیون پراکسید را به اکسیژن مولکولی و پراکسید هیدروژن (H2O2) تبدیل می کند. گلوتاتیون پراکسیداز پراکسید هیدروژن لیپید را به الکل تبدیل می کند که برای سلول ها خطر کمتری دارد. گلوتاتیون پراکسیداز همچنین پراکسید هیدروژن را به آب تبدیل می کند. مولکول گلوتاتیون پراکسیداز همچنین حاوی فلز سلنیوم است. آنزیم کاتالاز پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن تبدیل می کند. هر مولکول کاتالاز می تواند میلیون ها مولکول پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن در ثانیه تبدیل کند.


دکتر رضا اطمینانانی

متخصص تغذیه اصفهان


دکتر رضا اطمینانانی می تواند با ارائه نکات اساسی در مورد تغذیه ، میزان و نحوه خوردن ، نقش مهمی در دستیابی به سلامت جسمی و روحی ایفا کند.

دکتر رژیم درمانی و رژیم درمانی اصفهان برای مشاهده صفحه اینستاگرام رضا اطمینانانی کلیک کنید.


محتوای توصیه شده:

غذاهای مفید و مضر برای حساسیت غذایی

مصرف هندوانه و چاقی

مصرف زیاد گوشت قرمز ممنوع است

راهکارهای کنترل گرسنگی

راهنمای خرید لبنیات



دیدگاهتان را بنویسید